مرتضي رضايي فرزند علي‌اكبر در سال 1345در روستاي اوندر از توابع بخش كوه‌ سرخ شهرستان كاشمر، ديده به جهان گشود.

دوران كودكي را در روستاي زادگاهش سپري كرد و تحصيلات خود را تا پايان مقطع ابتدايي پي گرفت، سپس، به قالي‌بافي مشغول شد.

مرتضي كه اخلاقي خوش و سيرتي دوست داشتني داشت، با شروع جنگ تحميلي، در بسيج ثبت‌نام كرد و دوره‌ي آموزش نظامي را در پادگان سيدمرتضي(ع) طي نمود. پس از مدتي، از طريق بسيج به جبهه‌ اعزام شد. در جبهه،‌ سعي در تقويت روحيه‌ي رزمندگان داشت و آرزو‌يش، رسيدن به كربلا و زيارت قبر اباعبدا‌الحسين(ع) بود.

با فرارسيدن دوران خدمت سربازي، بار ديگر از طريق سپاه پاسداران، به جبهه‌ اعزام شد.

سرانجام به تاريخ 6/12/1364 در حالي­كه در منطقه­ي عملياتي مريوان، شجاعانه عليه دشمن بعثي مي‌جنگيد، بر اثر اصابت گلوله، به درجه‌ي رفيع شهادت نايل آمد.

پيكر پاكش را پس از تشييع در كاشمر، در زادگاهش به خاك سپردند.

  « روحش شاد و يادش گرامي باد.»

دیدگاهتان را بنویسید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.