شهدای کاشمر

 شهید عباس محمدجانی


صدای گام‌های محرم، نزدیک و نزدیک‌تر می‌شد؛ لحظه‌های عمر سال ۱۳۴۱ به تندی می‌گذشت که صدای گریه­ی شوق انگیز نوزادی، در خانه­ی علی اکبر محمدجانی پیچید. اعضای خانواده، بدان امید که عضو جدید خانواده­شان چونان قمر بنی هاشم در تاریخ بدرخشد، نام عباس را بر او نهادند.

عباس محمدجانی، در دامان پُر مهر پدر و مادری مؤمن، بزرگ و بزرگ‌تر ‌شد. در هفت سالگی، روانه‌ی مدرسه شد. می‌خواست بخواند تا بداند و می‌خواست بزرگ شود، بزرگ، هم‌چون نامش عباس!

تحصیلاتش را تا پایان دوره‌ی راهنمایی ادامه داد، سپس درس را رها کرد و به کار و تلاش پرداخت.

در بحبوحه­ی جنگ تحمیلی عراق علیه کشورمان، به عضویت سپاه پاسداران درآمد و تنها دو روز پس از ازدواجش، روانه­ی جبهه شد. حدود دو سال در جبهه‌های غرب و کردستان، دلاورانه جنگید. سرانجام، این سردار سرافراز سپاه اسلام، به تاریخ ۷/۱۲/۱۳۶۴ در سمت فرمانده گردان ضد زره تیپ ویژه‌ی شهدا، حین عملیات والفجر، پرواز عاشقانه‌ی خود را از چوارته و سلیمانیه­ی عراق، به اوج آسمان آغاز کرد. مزارش در جوار آرامگاه شهید مدرس(ره)، قطعه‌ای از خاک بهشت و شفای دل‌های بلادیدگانی است که داغ هجران بر دل دارند.

« روحش شاد و یادش گرامی باد.»

 

بازدید: 204
نظر خود را ثبت کنید
نام و نام خانوادگی (لازم)

آدرس ایمیل (نمایش داده نمیشود) (لازم)
آدرس وبسایت :

متن و پیام شما :