شهدای کاشمر

شهید مجتبی تهامی


مسئول واحد نیروی انسانی(پرسنلی)تیپ۲۱امام رضا(ع)(سپاه پاسداران انقلاب اسلامی)

مجتبی تهامی در تاریخ ۱/۱۰/۱۳۴۰ هجری شمسی همزمان با شب ولادت امام حسن مجتبی (ع) در روستای سر مزده خلیل آباد به دنیا آمد و خانه را غرق شادی کرد. او با چشمان آبی اش، آسمان را به خانه ی محمد حسین تهامی آورد.
خانه ی قدیمی آن ها، مدتهاست به جای دیگری منتقل شده، ولی هنوز در خاطره ی دیوار های آن، شوق و سرشار و کودکانه مجتبی موج می زند.
از سالهای ۱۳۵۴ و ۱۳۵۵ به صحنه ی مبارزه علیه رژیم طاغوت وارد شد و در دوران انقلاب، با پخش نوارهای امام، شعار نویسی و انتقال و توزیع اطلاعیه های امام و شخصیت های انقلاب، به فعالیت پرداخت و هسته های دانش آموزی ضد انقلاب را منسجم نمود.
او در اولین راهپیمایی دانش آموزی کاشمر که منجر به درگیری با نیروهای رژیم منحوس پهلوی گردید، نقش به سزایی داشت و در سازماندهی تظاهرات مردمی به همراهی شهید سیدمحمود سبیلیان، شهید علیرضا عاصمی، شهید جواد توانگر، شهید محمدرضا حیدری و … سر از پا نمی شناخت.
مجتبی تهامی، قدرت زیادی در سخنوری داشت و بلاغت کلام او، شهره ی شهر و روستا بود. او این اندیشه و توان را مدیون مطالعات گسترده و دائمی و سعی وافری بود که از دوران نوجوانی به کار بسته بود، او بارها به خاطر سخنرانی های تندش علیه رژیم، تهدید شد ولی جان سالم به در برد.
نقش موثری در بیداری فکری و اعتقادی مردم روستای سر مزده و اطراف داشت به طوری که مردم روستای او، همواره از پیشگامان عرصه های جهاد و شهادت بودند. او یکی از بنیان گذاران جلسات مذهبی در شهرستان خلیل آباد و حومه بود.
با پیروزی انقلاب اسلامی، به همراهی شهید سید محمود سبیلیان و چند نفر از همفکرانش، انجمن اسلامی دانش آموزان کاشمر را پایه ریزی نمود و خود به عنوان مسئول تشکیلات و آموزش انجمن، نقش بسزایی در شکل گیری انجمن های اسلامی دبیرستانها ایفا نمود.
سالهای ۱۳۶۰ – ۱۳۵۹ که نظام نوپای جمهوری اسلامی هدف تهدید های متعددی از درون کشور و بیرون از مرزها بود، در شهر کاشمر، گروهک منافقین، فعالیت گسترده ای داشت و مخصوصاً برای انحراف افکار جوانان، برنامه ریزی گسترده ای کرده بود. در این دوران، مجتبی تهامی با تمام وجود برای اصلاح و بازسازی فضای جامعه، از خود گذشتگی کرد و برای خفظ نظام، از خواسته های شخصی و احساس گرایانه اش گذشت.
مجتبی در روزهای آخر تابستان ۱۳۶۲ و در آخرین اعزام، به عنوان مسئوول پرسنلی (مسئول معاونت نیروی انسانی) تیپ ۲۱ امام رضا (ع) از همان قرارگاه همیشگی بچه های جنگ، عازم جبهه شد.
قرار بود مجتبی در سمت مسئولیت پرسنلی تیپ۲۱ امام رضا (ع) فعالیت کند، اما خیلی زود خود را به علیرضا عاصمی فرمانده تخریب قرارگاه خاتم الانبیاء (ص) رساند تا واسطه او باشد برای رسیدن به خط مقدم.
مجتبی تهامی به خلوت های عرفانی و لحظات درک معنویت اتصال به دریای بی کران ربوبی، اهمیت بسیاری می داد. هیچ کس او را ندیده بود مگر اینکه مشغول ذکر و یا مطالعه باشد و خلوت او، سرشار از جاذبه های عمیق معنوی بود.
در دوران جنگ، شهید علیرضا عاصمی پارتی تعدادی از بچه های کاشمر بود برای شهادت.
مجتبی که تاب ماندن در قسمت های اداری را نداشت، به محض اطلاع از انجام عملیاتی در غرب کشور، به بهانه دیدار با خانواده، تقاضای دو روز مرخصی نمود و بلافاصله خود را به نیروهای تخریب قرارگاه خاتم الانبیاء (ص) رساند.
او در شب عملیات والفجر ۳ در تاریخ ۲/۸/۱۳۶۲ در منطقه عملیاتی مریوان، پس از رشادت های فراوان، با اصابت ترکشی به پشت سرش و در حال وضو گرفتن به شهادت رسید و سرود:

         من همان دم که وضو ساختم از خون جگر                        چار تکبیر زدم یک سره بر آنچه که هست

علیرضا ، برادر کوچکتر مجتبی در عملیات والفجر ۱ مفقود الاثر شده بود. پس از چند ماه، هنگامی که مادر به زیارت حضرت معصومه (س) و شاه عبد العظیم حسنی (ع) رفته بود، به او خبر دادند که برای تشییع جنازه ی فرزندش به کاشمر برگردد. مادر، تا آخرین لحظه ی مواجهه با چشمان آبی مجتبی، فکر می کرد جنازه ی مفقود الاثر علیرضا را خواهد دید، اما در سپاه کاشمر، ناگهان با پیگر مجتبی رو به رو می شود.
پیکر شهید علیرضا تهامی برادر کوچکتر شهید مجتبی تهامی که مدتها مفقود الاثر بود، چند سال پس از تشییع مجتبی، پیدا شد و در جوار آرامگاه شهید آزاده آیت الله سید حسن مدرس و در کنار برادر بزرگش مجتبی به خاک سپرده شد.

منبع: چشمهای آسمانی،نوشته ی قاسم رفیعا،نشر ستاره ها،مشهد-۱۳۸۶

خواننده گرامی شما میتوانید در قسمت نظرات مطالب بیشتری در ارتباط با شهید مجتبی تهامی درج نمایید .

بازدید: 2,515
۹ نظر ثبت شده است

مسلم نقابی | 10/03/2019 ساعت 23:35

سلام یگان اعزام کننده نیروی انتظامی صحیح است

رضا غلامی | 03/05/2019 ساعت 23:31

شهید وهابی تنها نان آور خانه بوده و پدر ایشان در کودکی فوت شده بود و مادر ایشان با سختی فراوان روبرو شدن تا شهید وهابی جوانی رشید شد و تنها فرزند پسر بوده . شهید وهابی فردی سخت کوش بود یادش گرامی

امین اله مرادیان | 12/09/2019 ساعت 21:25

سلام علیکم
ضمن تشکر از شما، شهید ابوالقاسم وهابی خلیلی دایی بنده بودند که در سال ۱۳۶۱ در حالی که مجرد بودند و سرپرست مادر و سه خواهر خود بودند بعنوان بسیجی به جبهه اعزام شدند و شهید شدند یادش گرامی

سروش | 07/12/2019 ساعت 18:45

ایشون دایی بنده هستن و واقعا افتخار میکنم بهشون

امین | 01/01/2020 ساعت 19:54

شهید ابوالقاسم وهابی خلیلی فرزند عبدالوهاب از کاشمر دایی بنده و تنها برادر مادرم بودند ایشان بسیار مهربان و مذهبی بودند پایبند صفات مردانگی و گذشت و ایثار بودند پدر بزرگم در سال ۱۳۵۱ فوت نمودند و ایشان سرپرستی مادر بزرگم و خاله هایم را بعهده گرفتند ایشان کامیون داشتند و کار می کردند زمان جنگ داوطلبانه به عنوان رزمنده به جبهه رفتند و در شلمچه به شهادت رسیدند یاد و خاطره ایشان و دیگر شهداء گرامی باد

Sajad.sh | 18/03/2020 ساعت 06:11

خیلی دوست دارم خاطرات دقیق ومستند از اعزام به سربازی واحضار متولدین ۳۷وشروع آموزش در بیرجند.تازمان شهادت.وازدواج وعروسی .مجرد ویامتأهل بودن
وی بدانم
.ضمنا از خاطرات وتاریخ شروع خدمت وحرف دل وداشتن همسر وخاطرات مادرش
وخصوصا خاطراتش از بیرجند وتاشهاتش ؟؟؟ممنون

سید مرتضی علوی | 27/04/2020 ساعت 17:32

سلام برهمه شهدا …
ما باهم دریک روز استخدام شدیم … خیلی همو دوست داشتیم من وقتی دلم ازهمه جامیگیره میرم باهاش درد دل میکنم .
لاله ها مستند ازبوی شهیدان خدای
کاسه دردستند درکوی شهیدان خدای
گرچه دربستر بمیرم ارزو دارم ولی
لیک باشم هم ترازوی شهیدای خدای
پرگرفتند و غفس ماند و کسی اگه نشد
از دل همچون پرستوی شهیدان خدای
خیلی مرد بود

علی فخرابادی(برادرکوچک شهید فخرابادی) | 28/07/2020 ساعت 15:47

ازشما و همه کسانی ک. در این امر مهم سعی و تلاش میکنین که بخشی از زندگینامه شهدا رو به نمایش بزارید خداقوت و خسته نباشید عرض میکنم

علی فخرابادی(برادرکوچک شهید فخرابادی) | 28/07/2020 ساعت 15:51

سلام و خسته نباشین خدمت همگی دوستان خداقوت عرض میکنم خدمت شما و تمام کسانی که در این راه زحمت میکشم ازشما سپاسگذارم که بخشی از زندگینامه شهدا رو به تصویرمیکشین که جوانان بدونن که درچه خاک و وطنی زندگی میکنن من بعدازشهادت برادرم بدنیا اومدم اما همیشه دوستانش از اخلاق خوبش تعریف میکنن و میگن که واقعا برای این خاک و بوم غرور داشت

نام و نام خانوادگی (لازم)

آدرس ایمیل (نمایش داده نمیشود) (لازم)
آدرس وبسایت :

متن و پیام شما :