بهترین مرگ


«ملتی که “شهادت” را برای خودش “فوز” می داند و می رود دنبال شهادت ، این را نمی شود با توپ و تانک جوابش را داد…»  امام خمینی (ره)

 

باید چگونه مرد تا جاودانه زیست؟؟؟؟…

آنچه که تو را از مرگ می ترساند ، خرابی خانه آخرت است.

آنچه انگیزه چنگ زدن تو به زمین و خاک و ثروت می شود ، خالی بودن دست تو از سرمایه های جاودانی آن جهان است.

وقتی راوی از امام سوال میکند : یابن رسول الله ! چرا از مرگ می ترسم ؟حضرت پاسخ می فرماید:برای اینکه برای آن دنیا چیزی نفرستاده ای !….. و خانه آخرتت خالی است. طبیعی است که هیچکس دوست ندارد از خانه آباد ، به ویرانه کوچ کند و از منزلی پر از اسباب و وسایل زندگی به اقامتگاهی خراب و بی وسایل نقل مکان کند.

برای آمادگی مرگ شوق دیدار آن سرای ، لازم است و گرنه ، اگر کوله پشتی و انبانت از عمل صالح خالی باشد ، پای رفتنت نخواهد بود و شوق پرواز در آن دیار را نخواهی داشت.

…….وقتی که آخرت ، بازتاب عقیده و عمل تو باشد ، وقتی که آنجا ، محصول زراعت اینجا را خواهی چید ، وقتی آخرت ، فرصت درویدن کاشته دنیاست ،

اینجاست که “عمل” تو ، تو را نسبت به مرگ و نقل مکان و کوچ به آن سرا ، “مشتاق” ، یا “ترسان” خواهد کرد.

گندم از گندم بروید……..جو  ز جو

اگر در اینجا “طاعت” و “اخلاص” و “ایثار” و “حق طلبی” و “خداجویی” داشتی ، باید به عشق پاداشهای بزرگ آخرت ، عاشق مرگ و مشتاق شهادت باشی ، چرا که مرگ ، تو را به محبوب نزدیکتر می سازد و فاصله را از میان بر می دارد.

من رشته محبت خود از تو می برم                            شاید گره خورد ، به تو نزدیکتر شوم

ولی اگر اینجا ، آنچه کرده ای همه گناه و نافرمانی و فساد بوده است ، به چه امید آهنگ هجرت خواهی کرد و راه رحیل پیش خواهی گرفت؟!

خدایی بودن و خدایی زیستن و خدایی مردن ، تو را به کوچ آخرت مشتاق می کند ، چرا که آنجا “نعیم مقیم ” و خلد برین و بهشت جاوید و “رضوان الله” در انتظار توست.

انبیاء آمده اند تا تو را با اشتیاق به آن خانه ببرند ، نه که کشان کشان ، بلکه خود ، با کشش و جذبه ، بشتابی ، نه ترسان ، که امیدوار ، نه خائف ، که عاشق.

اگر آن جهانی بودی ، هرلحظه ، اشتیاق رفتن داشتی ، و اگر مأمور نبودی که اینجا بمانی ، یک لحظه توقف نمی کردی . مگر پیشوای راستین ، امام علی (ع) نمی فرمود که به مرگ ، مشتاق تر از فرزند به پستان مادر است ؟! مگر وقتی محراب کوفه از خونش رنگین شد فریاد رستگاری بر نیاورد و ” فزت و رب الکعبه ” نگفت ؟ مگر چهره امام حسین (ع) در عاشورا ، هرلحظه که به شهادت نزدیکتر می گشت ، برافروخته تر نمی شد و گل نمی انداخت؟!

آن کس که شهید عشق است و کشته محبت ، جامه تن بر روحش تنگ است و هرلحظه آماده رهایی و پرواز است.

جان عزم رحیل کرد ، گفتم که مرو                               گفتا چه کنم ؟ خانه فرو می ریزد!…

وقتی عملت صالح بود ، همیشه شهیدی همیشه آماده رفتنی ، آنگاه نسبت به آخرت ، نه اکراه بلکه “اشتیاق” خواهی داشت و در دل تو ، نه “رهبت” ، که “رغبت” خواهد بود .

شهادت ، “رفتن” برای “ماندن” است . یافتن “بقا” در “فنا” و رسیدن به “حضور دائمی” به قیمت “غیبت موقت” است.

به فرموده امام علی (ع) ، شهادت ، بهترین مرگ است ( اگر مرگش بنامیم ) که : ” ان اکرم الموت القتل”

منبع : کتاب خط سبز سلوک – نویسنده جواد محدثی – ناشرموسسه فرهنگی پیوند با امام (قدس سره )

بازدید: 1,631
۴ نظر ثبت شده است

جانم فدای رهبر | ۲۷/۰۷/۱۳۹۳ ساعت ۲۲:۱۲

تاآ خرین قطره خون پا به پای رهبر حرکت می کنیم

روسیاه | ۰۷/۱۰/۱۳۹۳ ساعت ۲۰:۴۸

اصلا زبانم قاصر است ازشرح وتوصیف این چنین صحنه ها. هروقت این تصاویر رامیبینم به این نتیجه می رسم که این آثار برجای مانده از جنگ دلیل حقانیت راه شهدا وراه انقلاب است .امیدوارم ……………………………………………………………………………………………

ali.nm | ۰۹/۱۱/۱۳۹۴ ساعت ۲۰:۵۱

بیا تا جوانم بده رخ نشانم!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

نور علی اخلی | ۰۸/۰۷/۱۳۹۵ ساعت ۰۳:۰۴

ایشان رفتند وشهید شدند اما ایا همانطوری که فرمودند اینده شهید نشده ..؟چرا شده اینده پاسداری میخاست مثل همین شهدا که نماندند.که اینده ………

نام و نام خانوادگی (لازم)

آدرس ایمیل (نمایش داده نمیشود) (لازم)
آدرس وبسایت :

متن و پیام شما :